Het Junior Eurosongfestival

Hier ziet u de Nederlandse inzending voor het Junior Eurovisiesongfestival van zaterdagavond te Kiev. The Netherlands kaapte de meeste punten weg en eindigde met Click-Clack van Ralf op de eerste plaats. België eindigde eveneens hoog, op de vierde plaats, met Zo Verliefd (Yodelo!) van Laura (onderaan te bekijken).

Het Junior Eurovisiesongfestival is de jongere versie van het 'grote' festival, en werd in 2003 voor het eerst georganiseerd in Denemarken. Sindsdien heeft het elk jaar in november of december plaats. In 2005 was België zelfs gastland, en mocht Hasselt de show organiseren.

Anders dan bij het Eurovisiesongfestival moet elk liedje in de moedertaal van de zanger(es) of groep gebracht worden, al mogen er ook stukjes Engels in verwerkt zitten. Dit zorgt ervoor dat, nog meer dan bij het gewone festival, show en leuke deuntjes primeren. Armenië had er zo niets beter op gevonden dan zangeresje Luara Hayrapetian het nummer 'Barcelona' ten berde te laten brengen, en haar achtergronddanseressen te tooien in shirtjes van de razend populaire voetbalploeg FC Barcelona. Een geniale marketingzet, natuurlijk,

want de supporters van Barcelona zijn over heel Europa verspreid en hadden zeker een smsje veil voor dit sympathieke meisje. Armenië eindigde met dit kunstje dan ook op een knappe tweede plaats, gedeeld met Rusland.

Wat me het meest verbaasde aan de show van zaterdagavond was dat het 'Junior' aspect wel erg breed geïnterpreteerd wordt. De show moet rond tien uur afgelopen zijn opdat de allerjongsten toch nog alles zouden kunnen meepikken, maar bij sommige acts was de kindergeest ver zoek. Zo passeerden een heel aantal veertienjarige divas de revue, overdreven opgemaakt en kortgerokt, om hun land te vertegenwoordigen. Ook de act van presentatrice Anni Lorak, tussen show en puntenverdeling, liet weinig aan de kinderlijke verbeelding over. Anni Lorak is een Oekraïense zangeres, actrice, dichter, presentatrice en kinderboekenschrijfster. Ze is razend populair in Oekraïne en eindigde in 2008 voor haar land op het 'grote' Eurovisiesongfestival tweede met 'Shady Lady'. Zaterdag performde ze twee van haar nummers, getooid in een strak, diep ingesneden kleedje en verborgen onder een dikke laag make-up. Een tekstfragmentje uit 'Shady Lady':

I've just turned one more page
I belong to the stage
Baby, don't call me baby

Shady Lady I'm gonna strike like thunder
Are you ready I wanna make you wonder
Rollin' steady I'm gonna make you shiver

My heart is burning now

Voor mij hoeft het allemaal niet, de korte rokjes, overdaad aan make-up en hitsige teksten op een Junior Eurovisiesongfestival. Laat de kinderen nog even kinderen zijn, en samen met Laura jodelen over de mooiste jongen van de klas. Het moeten allemaal nog geen Pussycat Dolls zijn.

De vloek van the information age

Een nieuwe lay-out, een nieuw elan. Hoewel er veel ideeën in de pijplijn zitten, is er geen enkel waarvan ik denk 'dat wil ik nu écht eens op mijn blog plaatsen.' Tot nu. Ik wil het hebben over 'de vloek van the information age'. The Information Age, Computer Age of Information Era verwijst naar het idee dat onze huidige tijd gekarakteriseerd wordt door de mogelijkheid om vrij met elkaar te communiceren, informatie uit te wisselen en toegang te hebben tot info die normaal moeilijker te bekomen zou zijn.

Op MSN kunnen we chatten met iedereen die ons toevoegt of die wij toevoegen. Zonder computer kunnen we via de GSM op elk moment en quasi overal berichtjes sturen naar dierbaren, over hoe mooi het uizicht hier wel is op de Kemmelberg, en zelfs een foto sturen als bewijs. Facebook tenslotte geeft ons een inkijk in iedereens leven. Wat doet wie nu, naar welk feestje is wie gisteren geweest, wie staat met wie op de foto, wie heeft er een kater aan overgehouden en wie is plotsklaps in a relationship?

Willen we het allemaal wel weten? Al mijn vrienden, en dat zijn er maar liefst 807 op facebook, zullen zeggen dat ik GSM- en Facebookverslaafd ben. En ze hebben gelijk. Met duizend gratis sms'jes per maand stuur ik als een Gossip Girl-adept allerlei nutteloze informatie naar mijn vrienden. Ik heb ook een klein netwerk van intense smsvrienden van wie ik wéét dat ze binnen de minuut een antwoord klaar hebben. Niettemin sta ik vaak vast in de file op één van de wegen naar al die informatie. Dan heb ik de buik vol van alles weten over iedereen en dan vooral nog dingen niet weten, en van het afstemmen van mijn humeur op wat al dan niet op mijn Samsungschermpje of laptop verschijnt. Een foto van je ex met zijn nieuwe vlam. Geen sms'je terug ontvangen na je hart uitgestort te hebben in een vier berichten tellend digitaal epistel. Niet uitgenodigd worden op een feestje van iemand die je toch zeker wel goed kent. Aangesproken worden op MSN door een nietsnut die je alleen maar op je vriendenlijst duldt uit common courtesy, en te hoffelijk zijn om je "offline weergeven"-gewijs uit de voeten te maken.

Als bijkomend voorbeeld voer ik graag FVA op. FVA is een prachtige jongedame, met lang donkerbruin haar en een algemeen zuiders voorkomen. Ze studeert Frans-Spaans en is zonder problemen haar bachelorjaar binnengeraakt om nu te Erasmussen in Zaragoza. FVA is één van de eerlijkste mensen die ik ken, maar ook zij laat zich, net als ik, vangen door onze nieuwe interpretatie van menselijke relaties. Vroeger had men niet eens een telefoon. Er werd gecommuniceerd via postduiven en koerierdiensten die er dagen en weken over deden om je het bericht te bezorgen waarop je misschien al zo lang wachtte. Nu is alles hier onmiddellijk, en het is nog niet goed. FVA bevindt zich al enkele jaren in een knipperlichtrelatie met the love of her life. Maar nu zit ze in Zaragoza en wordt haar humeur danig bedrukt door de onwil bij the love of her life om Skype te installeren en zo met zijn geliefde te webcammen en te praten, zij het met behulp van een headset. Vandaag was FVA evenwel door het dolle heen, vernam ik via Facebookchat en kunt u ook aan het begin van deze post zien. Ik ben erg blij voor FVA. Het staat op Facebook, dus het is officieel. Nu hoeft ze haar Belgische spionnen niet meer uit te sturen om de stappen van C na te gaan, nu blijft hij haar trouw. Nu wacht hij op haar tot ze terugkomt uit Zaragoza en zullen ze samen een nieuw Facebookprofiel aanmaken.

Jizz in my pants

Akiva Shaffer, Jorma Taccone en Andy Samberg (nee, ik heb deze namen niet uitgevonden) zijn drie jongemannen afkomstig uit Californië. Ze houden zich al sinds de middelbare school bezig met het maken van skits en muzikale parodieën op populaire videoclips. Op een bepaald moment werden ze opgemerkt door de producers van Saturday Night Live, een Amerikaanse comedyshow die al sinds 1975 op de buis is. Andy Samberg maakte samen met Chris Parnell, toen reeds vaste medewerker van SNL, zijn debuut op het programma met "Lazy Sunday" (clip jammer genoeg van youtube gehaald, dus het is maar een crappy versie)

De video kende een groot succes en werd opgevolgd door een reeks van SNL Digital Shorts. De clips vielen op door hun aanstekelijke ritme en cameo's van onder andere Susan Sarandon, Justin Timberlake en Jamie-Lynn Siegler (The Sopranos).

"Dick in a box" met Justin Timberlake.

Mijn favoriet blijft "Jizz in my pants": een perfecte catchy popsong with a serious twist. Blijft gegarandeerd in je hoofd zitten:

In 2009 bracht The Lonely Island haar eerste studio-album "Inredibad" uit. Hierop stond zowel de muziek uit SNL als nieuwe nummers. Sterren zoals Julian Casablancas, Norah Jones, Natalie Portman en T-Pain verleenden hun steun aan de plaat. Over het algemeen ontving het album lovende kritieken, ondermeer van the New York Times en Billboard. Toonaangevend hiphopmagazine Hip Hop DX merkte het volgende op: "It’s nice that someone finally cares enough about [hip hop] music to mock it properly."

Materiaal van the Lonely Island kun je vinden op hun youtubekanaal of hun website.

Tot slot nog het supercatchy "I'm on a boat" ft. T-Pain.

Hey ma, if you could see me now (see me now)

Arms spread wide on the starboard bow (starboard bow)

Gonna fly this boat to the moon somehow (moon somehow)

Like Kevin Garnett, anything is possible!